Het is toch eigenlijk bizar hoe je van Utrecht naar Barcelona kan komen in minder dan 5 uur. Ik voel me bevoorrecht in meerdere opzichten. Ten eerste omdat ik in de luxe positie zit dat ik niet uren, wat,... dagen in de auto hoef te zitten om op een bestemming als deze te komen. Ten tweede voel ik me bevoorrecht omdat ik niet in dit warme weer in de brandende zon mezelf de Pyreneeën over hoef te jagen. Je begrijpt, het is hier dus fantastisch. Mooi weer, goede koffie en een warm welkom van de familie van Beek met als favoriet renner Dolf v. Beek. Toch ziet van Beek (Dolf) toch ietwat op tegen de eerste bergetappe en neemt hij zijn voorbereiding dan ook heel serieus. Even afwassen, een poosje in het stoeltje, richting het strand voor wat beenspier oefeningen en de nodige ontspanning op standje 2 (ook dit laatste wordt in/ met de stoel gedaan). Ik heb al aangegeven bij van Beek dat ik het zie zitten met hem en heb me als outsider het doel gesteld hem hierin te pushen. Zijn twijfeling over het wel of niet kunnen en toch doen, maakt het dat hij mijn persoonlijk favoriet is.
Onder de luifel van de caravan van ploeg van v. Beek. worden gelijk de eerste onderhoudstips voor de fiets besproken. Wel een hoge drukspuit, geen hoge drukspuit, WD40, lagers, afstelling, smeer en meer van dat soort. Interessant, want ik heb nog geen fiets gezien.
Goed, dan toch maar naar het strand waar we het damesteam ontmoeten. Althans, dat dacht ik. Want bleu als ik ben in de wielersport, laat ik me alles wijsmaken als het om voorbereiding gaat. Ik had het idee dat iedere renner zijn voorbereiding pakt zoals van Beek, met een ijsje op het strand. Ik ben erin getuimd. Ook voor ploeg van Beek staat ontspanning op dit moment centraal. Wanneer ik in mijn net gekochte tijdschrift (voor veel teveel geld overigens) lees over hoe Lars Boom zich voorbereid, zie ik vooralsnog weinig overeenkomsten. Misschien ligt het aan mij en schrijf ik precies de verkeerde dingen op. Ik weet het niet, maar vooralsnog houd ik me voor dat ik toch echt op pad ga met jongens die weten hoe ze zich op een bergetappe moeten voorbereiden.
Inmiddels is het hele team aan renners, verzorgers, organisatoren etc. aangekomen. Kamp ronald (ik vernoem het kamp naar de daarbij geplaatste vlag (zie foto) ) is opgeslagen en aan mankracht geen gebrek. Peter Visser profileert zich als goed leider van de ploeg en let op hoe alles wordt opgebouwd. Morgen staat hij er mogelijk alleen voor, althans hij mist de renners die gesloopt binnenzullen druppelen. Ik heb Peter Visser omgedoopt tot Peter Post. Voor de echte wielrenner fanaat; Peter Post was de organisator van de ploeg waar Joop Zoetemelk in 1980 de tourzege behaalde. Hij werd bestempeld als een goede organisator. Ik moet zeggen, als Peter Visser omstreeks die tijd vooraan had gestaan, was er zeker tourzege behaald. In ieder geval wanneer het aan Peter Visser als ploeg organisator had gelegen. Ik noem hem Post, Peter Post.

Het is even wennen voor iedereen om zijn plekje in het kamp te bemachtigen. Iedereen heeft een nieuwe rol voor de komende 2 weken en dat is niet altijd gemakkelijk. Toch zie ik een groep mensen die divers zijn, maar hetzelfde doel voor ogen hebben. Het zal niet te vergelijken zijn met een tour op het niveau van jongens als Basso (winnaar van Giro ‘d Italia 2010) of Contador (winaar van tou

r de france 2009), maar de intensiteit zal in de groep vergelijkbaar zijn. Over 2 weken zullen we weten wat de waarde is van 9 maanden voorbereiding en conclusies mogen trekken uit de resultaten. Mijn verwachtingen zijn hoog en zeker als het gaat om Dolf v. Beek. Ik ben fan.