Nieuwe Woorden

Frankrijk, het land van gemak, het eigenwijze, het eigengereide, de brie, de wijn, peugeot, renault, Parijs en,......bergen. Dat laatste valt niet mee. Zeker niet wanneer je met een stel eigenwijze renners, die gevuld zijn met brie en wijn de berg op moet. Dan merk je toch dat de reeds aanwezige karakter eigenschappen nog eens subtiel worden uitvergroot. Ik zal er niet om liegen, zelfs die van mij. De etappe begon vandaag vanuit Lezignan Corbieres. Een pittoresk plaatsje in het zuiden van Frankrijk. Ik schrijf dit, omdat dit mogelijk is wat je wilt horen. Een romantische toon in dit verhaal, maakt dat je even wegdroomt naar het Franse en je jezelf met een glas rode wijn ’s avonds nog even de gelegenheid geeft om de dag de revu te laten passeren. Ik kan je vertellen, wat ik gezien heb van Lezignan Corbieres is een Intermarche zoals elk frans dorp dat heeft en juist de pittoreske plaatsjes niet en een tunnel die te laag is voor de caravilla van el Papi waardoor de hele Zuid-Franse infrastructuur plat lag. Gelukkig zijn hij en zijn team vandaag goed aangekomen bij het nieuwe ressort in Saint Rome de Tarn. Of Rome de Tarn daadwerkelijk heilig was weet ik niet, maar hij heeft een flinke rivier nagelaten, waar het goed zwemmen is. Goed, ik zal iets meer over de etappe van vandaag vertellen, althans ik doe mijn best. Ik begreep dat er mensen zijn die cijfers, harde feiten en kilometers willen horen/ zien. Ik ben elke dag allang blij als ik even niet meer bezig hoef te zijn met die kilometers. De routekaarten zijn me aan het einde van de dag in het netvlies gebrand en ik kan geen bidon meer zien. Laat staan die energie verrijkte rommel die er in moet. Daarbij komt nog iets; Het lijkt wel of iedereen in Nederland de hele dag dat mannetje van ter Laak aan het volgen is met z’n track blablabla device. Als ik al die betrokkenheid lees zou ik toch bijna gaan denken dat de recessie ervoor heeft gezorgd dat de hele vergadering thuis zit en mensen massaal de site volgen ter invulling van hun dag. Ik kan het fout hebben, maar een betere tijdsbesteding zou ik niet kunnen bedenken. Goed, vandaag 108km. gefietst. 8.30h. gestart en 16.30h. op de plaats van bestemming aangekomen. Goed, als u in uw scherm naar start gaat, vervolgens naar bureau accessoires, dan kunt u met de muis klikken op rekenmachine. Er opent dan een vernuftig programma waarmee u de gemiddelde snelheid kunt berekenen. In feite kunt het op dezelfde wijze gebruiken als uw rekenmachine, zoals deze in de bureaulade ligt in de studeerkamer. Reken maar uit. Nee, dit word te flauw. Ik heb werkelijk geen idee hoe het zat met het klimmen en dalen etc. Smits staat me hier in bij, want georganiseerd als hij is, weet hij precies wat er op het programma staat en wat hij heeft gefietst. Die man onthoud dat! Bijzonder hoor.

Toen ter Laak om 13.00h. boven was na een forse klim, heeft hij mij een kleine impressie gegeven van zijn rijke woordenschat. Ik heb combinaties gehoord die zelfs een onderzoeker op het gebied van lichamelijke aandoeningen niet had kunnen bedenken. Hij zit er vol mee. Zijn broer daarentegen is wat stiller en laat niet veel los. Een kleine tegenvaller was dat we ter Laak II (de wat stillere dus) 40km. voor het eind moesten oppikken. Hij was kapot. Gaf ik hem gister nog een goede kans na het hele vochtincident, dan zou ik hem vandaag geen cent meer geven. Die jongen is gesloopt. Dan zit je toch naast iemand die baalt. Niet een beetje, maar flink. Wat een domper. Daar zijn weinig woorden voor. Allicht heeft zijn broer daar een goed woord voor over.

De van Beekjes hebben het heel aardig gedaan. Onze nieuwe longen man neemt serieuze stappen richting het overnemen van Dolf zijn positie in mijn persoonlijke ranglijst. Hij heeft zich goed gedragen vandaag. Tja en Dolf,... Dolf is een held. Hij heeft geholpen het kamp op te slaan en zich mede ontfermt over de catering. Way to go Dolf! Papa van Beek reed als hekkensluiter een goede etappe. Hij heeft zich niet laten kennen en zich kranig gedragen. Voor een tiental kilometers reed hij op met ter Laak II. Een rode duo dat zij vormde, was te gek. Een hamer en sikkel hadden hun tenue volledig afgemaakt. Rode rakkers.

Wijnholds blijft goed. Zonder twijfel een gele trui waard, maar dat zou zonde zijn van het cervelo shirt, wat hij met trots draagt. Als een ongecontroleerde vuurpijl stort hij zich van de berg af. Geen eigenwijze fransman die het in zijn hoofd haalt om Wijnholds in te halen. Je hoort ze denken; “ik dacht dat wij gevaarlijk reden”. Het is een wonder hoe iedereen het er vooralsnog zonder kleerscheuren vanaf heeft gebracht. Gelukkig maar, want vallen hoort er nou eenmaal bij. Althans als het aan de renners van de rabo ploeg ligt wel. Ik weet niet veel van het hele rennen ansicht, maar vallen in een wieler tenue wanneer je de 70km. per uur aantikt lijkt me niet fijn.

Sharam was vandaag jarig en heeft niet gefietst. In Iran schijnt het zo te zijn dat wanneer je jarig bent, je niet hoeft te fietsen. Ik denk dat na vandaag iedereen uit Iran had willen komen en morgen jarig zou willen zijn. Morgen staat er een rustdag op het programma. Dat betekend zo’n 60 km fietsen. Mijn naam is Ruben, ik ben morgen jarig en kom uit Iran.