Water in een rallyrace

Vandaag vroeg ik me af of ik mee deed aan de rally van Dakar, of dat ik midden in een etappe zat. De auto waar ik vandaag in zat was prima en mijn chauffeur (Alexander Knol) ook. Mijn werk op de intensive care maakt dat ik aardig voorzichtig ben wat rijden betreft. Ik heb te vaak potentiële orgaan donoren voorbij zien komen. Maar Knol weet wat hij doet. Ach, ik zit, maak foto’s, reflecteer een beetje vanuit een stoeltje in de zon... als dit mijn enigste zorg zou zijn, dan komt dat wel goed. De broer van Knol, Knol II, is als renner deze week ingestapt. Spijtig genoeg heeft hij na de etappe van gister moeten afhaken. Gelukkig niet op eenzelfde wijze als Laurens ten Dam, maar ook voor Knol II (Marnix) is het een domper om je doel opzij te moeten schuiven. Een vlugge blik op zijn knie zei genoeg. Ik zal de foto’s achterwege laten, maar mocht je jezelf afvragen waar dat kindersurprise-ei is gebleven, dan zou je eens aan Knol II moeten vragen of hij z’n knie leeg maakt. Wat een giagantishc blauw ei zit daar in zeg. Ik maak me geen zorgen, want lopen gaat goed en fietsen doet hij niet meer. Goede keus. El papi heeft samen met Mariet de Kok het eten klaar en ik kan je vertellen, dat wil je niet missen. Je zult er niets van merken, maar ik pauzeer even.... Een maaltijd, dagafsluiting en discussie verder, ben ik weer achter m’n laptop gekropen. Het eten was goed en het belooft luchtige nacht te worden in de caravan van el papi. Ik zal de details niet verder beschrijven. Even over de rit. Het was warm en stijl. Toch viel de klim ten opzichte van morgen mee. We zijn zo’n 200m. gestegen. Morgen gaan we van 30m. naar 1100m. en dat zullen ze merken. Door mijn deelname aan de rally van vanochtend waren we iets achterop geraakt t.o.v. de ploeg. Hierdoor zaten ze al vrij snel zonder water, waardoor de kwaliteit van leven drastisch afnam met elke meter die ze verder fietste. De broer van de inmiddels eerder in kaart gebrachte ter Laak, was voor de helft van de etappe al bijna genoodzaakt om aan het infuus bij te komen. Net toen ik mijn infuusnaald in zijn arm wilde steken begon het te regenen.... Oh nee, net toen ik erachter kwam dat ons water op was, zijn we als een malle naar een winkel gegaan, waar we opnieuw 45l. water hebben gehaald. Ter Laak (Hugo) heeft zoals bij een gans een trechter in zijn verdroogde mondje gekregen en is flink gevuld, met als resultaat, dat hij een goede etappe achter de rug heeft. Van deze jongen zullen we zeker nog grote dingen mogen verwachten. Wijnholds is vandaag opnieuw de onbetwiste koploper in de ploeg geweest. Shahram heeft een poging gedaan deze koppositie over te nemen, maar tevergeefs. Een korte break 20km. voor de finish heeft ervoor gezorgd dat mijn persoonlijk favoriet van Beek (Dolf) ervoor koos om zijn fiets te laten staan. Als barmhartige baptist heb ik hem meegenomen in onze bezemwagen (die dus eindelijk zijn naam eer aan doet) en hem verteld hoe trots hij mag zijn op deze tweede etappe. Van Beek heeft zo’n 100km. gefietst bij temperaturen tot 32 graden. Hij heeft alles gegeven, is grenzen overgegaan en hard naar beneden gegaan. Ik heb nog goede hoop om in een latere etappe van Beek weer terug te zien op de fiets. Morgen zal waarschijnlijk niet vanwege de behoorlijke klim, die op het programma staat. Toch heb ik nog 2 van Beek-jes die meerijden in de ploeg. De jongste daarvan is toe aan een nieuw stel longen en is vanaf vandaag definitief gestopt met roken. Ik vind dat je dit soort methodes moet verplichten bij verstokte rokers. Weet je wat een consult kost bij een of andere anti rook goeroe die waarschijnlijk aandelen in stivoro heeft zitten. Afin, zet zo iemand op een fiets en laat m 200m. stijgen en dalen in een tijdsbestek van 8 uur, uitgesmeerd over zo’n 115km. en je bent genezen. Ik houd mijn sigaret,.... uhm,... hart vast voor morgen. Een klein overzichtje zou misschien wel lekker zijn, want ik kan me voorstellen dat je door de renners de fiets niet meer ziet en niet meer weet wie, wie is. Ik zal daar eens aan gaan werken. Als laatste wil ik je nog iets vertellen over de tomtom in de volgauto. We noemen haar Sonia. Ze is te downloaden via tomtom en praat met een spaans accent. Wanneer je niet luistert begint ze daadwerkelijk te schreeuwen en als je geluk hebt, ook nog in het spaans. Het is wonderlijk hoe ze de renners motiveert in diezelfde taal en met gebruik van een megafoon mijn gehoor ernstig heeft beschadigd. Ach, zolang er door haar toedoen nog jongens zijn die graag de berg op fietsen, zal ik de laatste zijn die zegt dat het oude navigatie werk van een spaanse tomtom niet werkt. Hopelijk wel iets minder volume morgen en iets meer water.